Portretten van Maurice Heerdink
12 augustus t/m 17 september 2006

In 2003 benaderde Maurice Heerdink vijf mensen met een verzoek of hij ze mocht portretteren. Vijf mensen waar hij een persoonlijke waardering voor heeft. Vijf theatercoryfeeën. Vijf mensen in het licht van de schijnwerper.
Ellen Vogel, Jenny Arean, Willem Nijholt, Johnny Kraaijkamp en Aus Greidanus jr.

Tot zijn vreugde waren alle vijf direct bereid mee te werken, al was het niet altijd eenvoudig een afspraak tot stand te krijgen. Gedurende twee en half jaar werkte Heerdink aan de totstandkoming van deze serie. Aus Geidanus jr. vertelde dat hij een tijd lang sprakeloos naar het eindresultaat had staan staren. Ellen Vogel stuurde meteen een bedankkaartje: leuk geworden. Johnny Kraaijkamp vroeg om een uitnodiging als het werk tentoongesteld zou worden.
Het Westfries Museum heeft de primeur deze theater portretten als eerste te exposeren als onderdeel van de overzichtstentoonstelling van het werk van Maurice Heerdink: In het Licht Van De Schijnwerper.

Tijdens zijn opleiding aan de Haagse Koninklijke Kunst Academie raakte Heerdink gefascineerd door de dramatiek van het licht. Beïnvloed door de Film Noir plaatste hij zijn modellen in een spotlicht om een zo intens mogelijk beeld te creëren. Jarenlang was de film zijn belangrijkste inspiratiebron. Toen hij de werken van Caravaggio leerde kennen ontdekte hij de enorme invloed van de belichting in deze schilderijen op de westerse cultuur. De invloed was terug te vinden bij filmers als Pasolini, Fellini en Jarman. Heerdink concludeerde dat hij een hedendaagse Caravaggist is. In het jaar van de grote tentoonstelling van Rembrandt en Caravaggio toont Heerdink voor het eerst zijn schilderijen over de Griekse Mythologie en de Bijbel. “De tragedies van Prometheus, Icarus en de heilige Sebastiaan zijn tijdloos en fantastisch om uit te beelden.” Daarnaast exposeert hij een reeks persoonlijke werken, waarin Het Mannelijk Lichaam centraal staat. Ook hierbij draait het om de belichting. Door middel van strijklicht gaat hij op zoek naar het ultieme reliëf van spieren.
Bij het bereiken van een halve eeuw en als vervolg op de theaterserie begon Heerdink dit jaar aan een nieuw hoofdstuk: De Zelfportretten. Niet geijkt met penseel voor een spiegel, maar dreigend, dramatisch en theatraal. In 2005 hield het Westfries Museum in het prentenkabinet een kleine tentoonstelling van schilderijen en tekeningen van Heerdink onder de titel: VOC en VERRE VOLKEN. Op een geheel eigen wijze maakte Heerdink een serie over de Maya cultuur, waarin hun iconografie centraal staat. Daarnaast ontstonden in de loop der jaren werken over Indianen en Azië. Een deel van deze werken zullen nogmaals tijdens deze tentoonstelling te zien zijn.